14e eeuws Duits zwaardvechten-een korte inleiding

Alles over oosterse en westerse martial arts en over het gebruik van zwaarden.
Bertb
Berichten: 37
Lid geworden op: Do 15 Feb 2007 18:59
Locatie: Tilburg
Contact:

14e eeuws Duits zwaardvechten-een korte inleiding

Berichtdoor Bertb » Za 25 Okt 2008 14:11

Hieronder een beschrijving van de veertiende eeuwse, westerse zwaardvechtstijl in de traditie van Johannes Liechtenauer. Het gaat hier om een basisbeschrijving. Omdat het mijn bedoeling is de lezers die geen westerse zwaardvechtkunst beoefenen een kijkje in de Europese keuken te geven, heb ik details weggelaten, anders wordt het minder leesbaar.

Hier volgt een korte uiteenzetting van een aantal tactische en theoretische basisconcepten van het systeem

vier Blössen (vier openingen)
de tegenstander wordt denkbeeldig (en tijdens het gevecht misschien wel letterlijk) in vier stukken verdeeld. Stel je twee lijnen voor:

-de eerste lijn wordt over de verticale middenas van het menselijk lichaam getrokken (vanaf de kruin recht naar beneden)
-de tweede lijn wordt over de horizontale middenas van het lichaam getrokken.

Het lichaam is nu denkbeeldig in vier stukken verdeeld, ieder stuk wordt een 'opening' genoemd, of met een duits woord een: 'Blösse'.

Vanuit aanvallend perspectief (je bent dan in het zogeheten: 'vor') is het dan belangrijk om steeds een van deze openingen van je tegenstander aan te vallen of te bedreigen.
Verdedigend is het zaak deze openingen bij jezelf te beschermen.

Voor de aanval worden telkens drie technieksoorten gebruikt, de zgn. : 'Drey Wunder' (de drie manieren om iemand te verwonden). De Drey Wunder zijn: slaan, steken, snijden (hauen, stechen, schneiden). Afhankelijk van de gevechtsafstand gebruik je een van deze drie.

Het bezetten en beheersen van het centrum
Dit is een belangrijk principe dat zowel in ongewapende, als gewapende stijlen voorkomt. De middenas van je eigen lichaam is het centrum. Wanneer je zorgt dat daar bijvoorbeeld de punt van jouw zwaard/wapen, of een ander gedeelte van je zwaard of wapen,naartoe wijst, is het centrum bezet en zal de tegenstander niet zo makkelijk kunnen aanvallen.

Het afsluiten van de vier (aanvals-) openingen
Ben je in de verdedigende of reagerende toestand (het zogenaamde 'Nach'), dan is het raadzaam om de vier openingen te sluiten. Dat sluiten doe je door middel van 2 gevechtshoudingen:

Ochs, hiermee sluit je de bovenste openingen (grof gezegd: links en rechts van je hoofd/schouders)

Pflug, deze houding is bedoeld om de lagere openingen te sluiten.

Let wel, dit zijn geen passieve houdingen, zodra ze aangezet worden, herbergen ze een zeker gevaar voor de tegenstander (onder anderen doordat de beweging eindigt met de punt op de tegenstander gericht). Ze kunnen ook de eindhouding zijn na een slag-, snij-, of steektechniek. Het zijn dus eigenlijk geen basistanden zoals bijvoorbeeld de 'Zenkutsu-Dachi' in het 'Karate', maar wel dreigende, actieve en agressieve houdingen.
De hele "duitse school van het zwaardvechten" is doordrenkt van een aanvallende stijl, het is geen afwachtende houding die men aanneemt.

beschermende kegel
wanneer het zwaard bewogen wordt van een rechter-ochs boven, naar een rechter-pflug onder, een linker-pflug onder en een linker-ochs boven, heeft het zwaard in een 'U' vorm bewogen. je zou dit een beschermende kegel kunnen noemen.

Vor, Nach, Indes
Vor
Het 'vor' is het actieve, aanvallende principe. Degene die als eerste aanvalt is in het zogenaamde: 'Vor', hij of zij heeft het initiatief.
Degene die als eerste de tegenstander goed raakt, heeft zoals dat heet de "Vorschlag" gewonnen. (bron voor de term 'Vorschlag', het manuscript 3227a)

Nach
Het 'nach' is het reactieve, verdedigende principe. Hier reageer je op wat de tegenstander doet en zo nodig win je de 'Nachschlag' (bron voor de term 'Nachschlag', het manuscript 3227a), je doet er tevens alles aan om het initiatief weer terug te winnen en in het 'Vor' te komen.

Indes
dit lijkt een moeilijk begrip, dat is het niet.
Het betekent dat je op het zelfde moment dat je tegenstander jou aanvalt, meteen een aanval in je reactie hebt. bijvoorbeeld: A slaat een slag van boven, B reageert door het blad opzij te slaan terwijl gelijkertijd A ook raakgeslagen wordt en het wapen van A opzij gezet wordt.
Je valt hier dus aan in dezelfde tijdseenheid als die van je tegenstander.

Krieg en Zufechten
Het traditionele, duitse zwaardvechten kent twee situaties die een speciale gevechtsafstand in zich hebben.
De Krieg is de situatie waar het blad van beide zwaarden meestal, in contact staan (er is dan een 'binding'; figuurlijk: 'de degens zijn gekruist'), hier kun je vanuit stilstand de tegenstander raken. In het algemeen hoef je niet in te stappen om de tegenstander raak te kunnen slaan, dat is de vuistregel.
Het Zufechten is de situatie waarin men minimaal een stap moet zetten om de tegenstander te raken. Dus ook als je bij wijze van spreken vijf stappen moet zetten om te raken, ben je nog steeds in het Zufechten.

Ernstfechten en Schulfechten
Tot slot nog een onderscheid tussen twee tradities.
Het Ernstfechten en het Schulfechten.
De eerste is het werkelijke, dodelijke, gevecht waar de principes en technieken aangewend worden zoals ze echt bedoeld zijn. Het zijn vooral de oudere manuscripten die daar over handelen. De tweede is het vechten dat meer richting 'sportbeoefening' gaat dan wat anders. Dit is dus een afgezwakte vorm van het origineel. Vooral de wat jongere manuscripten staan vol van deze wijze van zwaardvechten/vechtsport.

Er is nog veel meer te vertellen, voorlopig hou ik het hierbij.

Bert Bruijnen


Terug naar “Martial arts en zwaardgebruik”

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast